خار پاشنه یکی از مشکلات شایع ارتوپدی پا است که در اثر تجمع تدریجی رسوبات کلسیمی در ناحیه زیر استخوان پاشنه ایجاد میشود. این رسوبات معمولاً حاصل تلاش بدن برای ترمیم التهابات مزمن در رباط کف پا، یا همان فاسیای پلانتار هستند. فاسیای کف پا بافتی ضخیم و فیبری است که از پاشنه تا انگشتان امتداد دارد و نقش اساسی در شکلدهی قوس پا و پشتیبانی از آن ایفا میکند. وقتی این بافت به دلیل فشار بیش از حد یا حرکات تکراری دچار آسیب شود، بدن در محل التهاب تمایل به رسوب کلسیم پیدا میکند تا آن را بازسازی کند، اما بهمرور این رسوب استخوانی برجستهشده و به صورت خار پاشنه شناخته میشود. بسیاری از بیماران تصور میکنند خار پاشنه به طور ناگهانی ظاهر میشود، اما در واقع این فرآیند تدریجی است و اغلب ماهها یا حتی سالها طول میکشد تا درد آشکار شود. آگاهی از مکانیزم دقیق تشکیل خار پاشنه، نخستین گام برای درمان و پیشگیری از آن است.

مهمترین علت زمینهای خار پاشنه وارد شدن بار و فشار مکانیکی بیش از ظرفیت طبیعی بر پاشنه، بهویژه در هنگام راه رفتن یا دویدن طولانیمدت است. این فشارها معمولاً بر اثر استفاده از کفش نامناسب، اضافه وزن، سطح کف صاف یا قوس زیاد پا ایجاد میشوند. وقتی قوس طبیعی کف پا نتواند شوک حرکتی را به شکل صحیح جذب کند، نیرو متمرکز به بخش تحتانی پاشنه منتقل میشود و التهاب مزمن به وجود میآید. همچنین در افرادی که شغل آنها نیازمند ایستادن طولانی است، یا ورزشکارانی که بدون گرم کردن یا حرکات کششی فعالیتهای شدید انجام میدهند، افزایش التهاب در تاندونها سبب تحریک محل اتصال فاسیا به استخوان پاشنه میشود. به مرور این تحریک باعث تشکیل زائدهی کلسیمی میگردد. تغییرات بیومکانیک بدن، مانند چرخش لگن یا انحراف محور ساق و زانو نیز میتواند سبب توزیع نادرست وزن و افزایش فشار در پاشنه شود. بنابراین، خار پاشنه نتیجهی یک زنجیره طولانی از فشارهای مداوم است، نه یک اتفاق ساده.

در اغلب موارد، خار پاشنه همراه با بیماری «التهاب فاسیای کف پا» ظاهر میشود؛ وضعیتی که در آن بافت فیبری کف پا دچار کشیدگی، التهاب و گاهی پارگیهای میکروسکوپی میگردد. این التهاب سبب میشود هنگام راه رفتن یا ایستادن، درد شدید و تیرکشندهای در ناحیه پاشنه حس شود، بهویژه در نخستین قدمهای صبح. وقتی این التهاب مزمن شود، بدن برای استحکام بافت ضعیفشده، کلسیم را به محل میفرستد که در طول زمان به خار پاشنه تبدیل میشود. به عبارت دیگر، خار نتیجهی نهایی یک روند التهابی طولانی است، نه علت اولیه. اگر التهاب فاسیای کف پا در مراحل ابتدایی درمان شود، بسیار بعید است که خار پاشنه تشکیل شود؛ اما در صورت عدم درمان، ساختار کف پا تغییر میکند و درد ماندگار میشود. پژوهشها نشان دادهاند که در اغلب بیماران مبتلا به خار پاشنه، سابقه چندین ماه التهاب و سفتی کف پا وجود داشته است. بنابراین، تشخیص و درمان زودهنگام التهاب کف پا نقش مهمی در جلوگیری از تشکیل خار دارد.
عوامل فردی مانند سن، اضافه وزن، شرایط شغلی و انتخاب نوع کفش تأثیر مستقیم بر احتمال ابتلا به خار پاشنه دارند. با افزایش سن، خاصیت کشسانی بافتهای پا کاهش مییابد و همین امر موجب افزایش احتمال التهاب مزمن میشود. اضافه وزن نیز فشار وارده بر کف پا را چند برابر کرده و ساختار قوس پا را تغییر میدهد. افراد دارای صافی کف پا یا قوس زیاد بیشتر در معرض بروز خار پاشنه هستند، زیرا الگوی توزیع فشار در پاهای آنها طبیعی نیست. همچنین استفاده روزانه از کفشهای تخت، سفت یا بدون حمایت قوس داخلی، میتواند بر آسیب پاشنه بیفزاید. مشاغلی که نیازمند ایستادن یا راه رفتن طولانی مانند معلمان، پرستاران یا کارگران هستند، بیشترین میزان بروز درد پاشنه را دارند. از سوی دیگر، سبک زندگی کمتحرک نیز مضر است، چون کاهش انعطاف عضلات ساق و کاهش گردش خون در پا، خطر التهاب را بالا میبرد. همه این عوامل، در کنار زمینههای بیومکانیکی و تغذیهای، مجموعهای از شرایط را میسازند که در نهایت به خار پاشنه منجر میشود.

با وجود آنکه خار پاشنه اغلب پس از تشکیل به درمان طولانی نیاز دارد، پیشگیری از آن با رعایت اصول ساده حرکتی و مراقبت از پا بهراحتی ممکن است. حفظ وزن ایدهآل، استفاده از کفش استاندارد با پاشنه نرم و قوس حمایتی، انجام حرکات کششی روزانه برای عضلات ساق و کف پا، و خودداری از ایستادن طولانیمدت بر سطوح سخت از مهمترین روشهای پیشگیری هستند. همچنین آموزش الگوی صحیح راه رفتن و قرارگیری محور پا در هنگام حرکت میتواند از فشار ناهمگون بر پاشنه جلوگیری کند. توجه به وضعیت کف پا، بررسی دورهای توسط ارتوپدیست در صورت وجود درد مزمن، و درمان سریع التهاب فاسیای کف پا قبل از تشکیل رسوبات کلسیمی از دیگر اقدامات مؤثر است. تحقیقات جدید نشان میدهند تغییرات سبک زندگی مانند انجام فعالیتهای ورزشی با شدت متعادل و حرکات کششی صبحگاهی، میتواند احتمال بروز خار پاشنه را تا بیش از نصف کاهش دهد. پیشگیری مؤثر مبتنی بر آگاهی از علتهای اصلی و اصلاح عادات نادرست است، نه صرفاً اجتناب از فعالیت. در نتیجه، شناخت رفتار حرکتی صحیح، بهترین راه برای حفظ سلامت پاشنه پا است.
خیر، خار پاشنه در واقع واکنش بدن به التهاب مزمن فاسیای کف پا است و رسوب کلسیم نتیجه این التهاب است. وجود خار الزاماً به معنای استخوانسازی نابجا نیست؛ بلکه نشانهی ترمیم مکرر در ناحیه ملتهب است.
بله، در برخی افراد خار پاشنه وجود دارد ولی درد ندارند، زیرا التهاب فعال در بافت اطراف وجود ندارد. درد عمدتاً زمانی ایجاد میشود که رباط کف پا یا بافت نرم پاشنه تحریک یا کشیده شود، نه صرفاً از خود خار استخوانی.